Archiwa tagu: internet

ADSL czyli Asymmetric Digital Subscriber Line

speed testy

speed testy

Asymmetric Digital Subscriber Line, ADSL (z ang. asymetryczna cyfrowa linia abonencka) – szerokopasmowa technologia cyfrowa pozwalająca użytkownikowi połączyć się z siecią komputerową, np. z Internetem, umożliwiająca odbiór danych z szybkością większą niż ich wysyłanie, czyli asymetrycznie[1].

W technice tej do przesyłania danych wykorzystuje się częstotliwości większe od 25 kHz, które nie są używane przy przesyłaniu głosu rozmowy telefonicznej. Asymetria polega tutaj na tym, iż przesyłanie danych z sieci do użytkownika jest szybsze niż w drugą stronę. Technologia ta stworzona została z myślą o użytkownikach częściej odbierających dane (np. ze stron internetowych) niż wysyłających dane (np. posiadających serwer internetowy).

Spis treści
1 Opis systemu
2 Wersje ADSL
3 Normy ADSL
4 Zobacz też
5 Przypisy
6 Linki zewnętrzne
Opis systemu
W standardzie tym wykorzystuje się zwykłe, miedziane kable telefoniczne. ADSL pozwala na dużo większą przepustowość niż technologia modemów telefonicznych, w której wszystkie sygnały są przesyłane w paśmie przeznaczonym do przesyłania głosu. W najczęstszym przypadku Plain Old Telephone Service w centrali telefonicznej jest demodulowany na postać cyfrową z częstotliwością 8 kHz i 8-bitowym kodowaniem, co odpowiada przepustowości 64 kb/s.

Przesyłane wspólnym kablem sygnały rozmowy telefonicznej i ADSL w centrali i u użytkownika są rozdzielane przez filtry (spliter) na sygnał telefoniczny (rozmowę) i szerokopasmową transmisję danych. U użytkownika sygnał rozmowy jest kierowany do telefonów a ADSL do modemu. W centrali rozmowa jest kierowana do zwykłej sieci telefonicznej, natomiast pakiety danych związane z transmisją szerokopasmową są przesyłane poprzez multiplekser DSLAM, albo do wewnętrznej sieci ATM (wtedy usługodawca telekomunikacyjny korzysta z enkapsulacji PPPoA)[2], albo do wewnętrznej sieci Ethernet usługodawcy (gdy korzysta z enkapsulacji PPPoE), aż do bramy internetowej.

ADSL pozwala na transmisję z prędkością od 16 kb/s do 24 Mb/s. Prędkość, z jaką można wysyłać dane, jest zwykle znacznie niższa.

Technologia ADSL została opisana w zaleceniach ITU-T G.992.1, G.992.2 (G.Lite) (i kolejnych) oraz w standardzie ANSI T1.413-1998.

Wersje ADSL

Tłumienności poszczególnych wersji: ADSL, ADSL2 i ADSL2+ w stosunku do maksymalnej, możliwej prędkości połączenia z DSLAMem
ADSL1 – najstarsza wersja technologii, umożliwiająca transmisję danych z prędkością 1536 kb/s lub 2048 kb/s, na odległość nie większą niż 5,5 km, pozwalająca uzyskać maksymalną przepustowość 8192 kb/s, ale tylko na krótkich liniach telefonicznych, nie przekraczających 2,7 km.
ADSL2 – umożliwia transmisję danych z prędkością 3072 kb/s lub 4096 kb/s, na odległość nie większą niż 3,7 km.
ADSL2+ – umożliwia transmisję danych z prędkością około 24 Mb/s, na odległość nie większą niż 2 km. Technologia wykorzystywana w systemach TVoDSL i VOD. Odmiana wprowadzana w krajach Europy Zachodniej od 2004 roku, a w Polsce od 2005 roku. Umożliwia odbiór cyfrowych kanałów telewizyjnych i szereg usług.

źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Asymmetric_Digital_Subscriber_Line

GPON czyli Gigabitowa Pasywna Sieć Optyczna

speed testy

speed testy

Gigabitowa Pasywna Sieć Optyczna (ang. Gigabit-capable Passive Optical Networks, GPON) – międzynarodowy standard ITU-T G.984.x, opisujący sposób działania jednego z wariantów pasywnej sieci optycznej (PON), pozwalającego na uzyskiwanie prędkości rzędu 2488 Mb/s (od jednostki OLT do ONT) oraz 1244 Mb/s (od ONT do OLT).

Standard został opracowany przez grupę roboczą zwaną FSAN (z ang. Full Service Access Network) jako następca standardu APON/BPON lecz pozwalający na uzyskiwanie większych prędkości.

GPON to standard, który swoim zakresem obejmuje warstwę pierwszą i drugą modelu ISO/OSI. Wykorzystuje architekturę punkt-wielopunkt (P2MP). GPON działa w oparciu o sieć PON, w której część pasywną nazywamy ODN (z ang. Optical Distribution Network). Parametry optyczne zostały zdefiniowane w standardzie G.984.2. Maksymalna liczba wspieranych ONT na port OLT to 256.

Maksymalna odległość między OLT a ONT wynosi 60 km, z czego rozpiętość sieci nie może być większa niż 20 km. W związku z tym, jeżeli ostatni terminal jest na 60 km, to pierwszy ONT nie może być podłączony wcześniej, niż na 40 km. Zasięg może być jednak skrócony przez zbyt duże tłumienie. Do określenia budżetu mocy optycznej stosowane są klasy sieci ODN, w której B+ określa sieć z tłumieniem do 28 dB, natomiast C+ do 32 dB. Standard dodatkowo zakłada możliwość stosowania kodowania Forward Error Correction (FEC) w celu poprawy ewentualnych błędów w transmisji kosztem 7% przepustowości łącza. FEC może być włączony w obu kierunkach.

GPON wykorzystuje światłowód jednomodowy do transmisji dwukierunkowej dzięki multiplikacji z podziałem długości fal (WDM). Standard zdefiniował 3 długości fal:

Od ONT do OLT: 1310 nm (1260 nm do 1360 nm)
Od OLT do ONT: 1490 nm (1480 nm do 1500 nm)
Wideo (CATV/DVB/ATSC): 1555 nm (1550 do 1560 nm)

W kierunku od ONT do OLT dodatkowo wykorzystywana jest multiplikacja z podziałem czasu (TDMA). Każdy terminal ONT w zależności od potrzeb dynamicznie otrzymuje swój slot czasowy, w którym może nadawać (DBA). W kierunku od OLT od ONT transmisja jest rozgłaszana do wszystkich terminali; aby uniknąć podsłuchu GPON wspiera szyfrowanie enkapsulowanych danych za pomocą Advanced Encryption Standard (AES) z 128 bitowym kluczem oraz hasłem nadawanym przez terminal.

Do enkapsulacji danych w ramkach ethernetowych pomiędzy OLT i ONT wykorzystywany jest GEM (GPON Encapsulation Method). Ten nowy typ ramki jest bardzo efektywny dzięki czemu standard GPON może być także użyty w aplikacjach Mobile Backhaul.

Spis treści
1 OLT
2 ONT
3 XGS-PON
4 Zobacz też
5 Przypisy
6 Linki zewnętrzne
OLT
GPON OLT (Optical Line Terminal) to koncentrator, do którego schodzą się włókna magistralne ze spliterów optycznych. Zazwyczaj jednostka OLT posiada kilka do kilkudziesięciu portów OLT. Zazwyczaj są to porty typu SFP na specjalne wkładki. Oprócz tego wyposażona jest w kilka portów GigabitEthernet lub 10 GigabitEthernet. Jednostka centralna zarządza, monitoruje oraz konfiguruje jednostki ONT. W zależności od producenta OLT może agregować od 256 terminali do nawet 20 tysięcy.

ONT

Ta sekcja od 2014-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła, najlepiej w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w sekcji mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.
GPON ONT (Optical Network Terminal) to jednostka abonencka. W Europie przyjęto, że jest to jednostka wewnątrzbudynkowa i zazwyczaj znajduje się w lokalu abonenta i jest także zasilana z gniazdka prądowego abonenta. Posiada wbudowany przetwornik optyczny, a także w zależności od modelu może mieć kilka portów Fast/GigabitEthernet, WiFi, porty FXS czy port RF na potrzeby świadczenia telewizji analogowej bądź cyfrowej DVB.

XGS-PON
Długości fali dla GPON i XGS-PON
Długości fali dla GPON i XGS-PON
Coraz częściej można spotkać operatorów wykorzystujących nowszą technikę XGS-PON (G.9807.1). Oferuje ona symetryczne przepływności 9953,28 Mbit/s. Do 40 km zwiększony został zasięg różnicowy (odległość pomiędzy skrajnymi ONTami). Do pojedynczego portu PON na urządzeniu dostępowym (OLT) może być podłączonych do 256 klientów[1].

Ponieważ XGS-PON pracuje na innych długościach fali niż GPON mogą one działać równolegle w pojedynczym włóknie optycznym.

Wstrzyknięcie dwóch systemów transmisyjnych do jednego włókna wymaga zastosowania dodatkowego multipleksera optycznego na początku toru. Zwykle tym multiplekserem jest WDM1r zdefiniowany w rekomendacji ITU-T G.984.5[2]

Koegzystencja GPON i XGS-PON
Koegzystencja GPON i XGS-PON
Technika XGS-PON jest wstecznie kompatybilna z ONTami wspierającymi starszą techniką XG-PON (G.987.1) oferującą asymetryczne przepływności 9953,28 Mbit/s w kierunku do użytkownika i 2488.32 Mbit/s w kierunku od użytkownika[3].

W Polsce technologia XGSPON została zaproponowana w październiku 2018 r. przez operatora INEA dla 30 tys. klientów z Poznania w formie łącza symetrycznego 10 Gb/s[4]. Orange Polska w listopadzie rozpoczął testy usługi dla biznesu oferując dwie usługi – łącze asymetryczne 5 Gb/s przy pobieraniu danych i 1 Gb/s przy wysyłaniu oraz łącze symetryczne 2 Gb/s. Usługa jest dostępna dla 100 firm na terenie Warszawy, a testy objęły 5 firm[5].

źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Gigabitowa_Pasywna_Sie%C4%87_Optyczna