Pierwsze takie laboratorium
05.03.2020

W Instytucie Łączności otwarto pierwsze w Polsce Laboratorium Oceny Bezpieczeństwa Produktów Teleinformatycznych. W uroczystości wziął udział minister cyfryzacji Marek Zagórski.

Wąskie ujęcie laptopa, z boku. Widoczna jest głównie klawiatura, nad która unosi się kilka palców. Ze względu na światło zdjęcie jest kolorowe. Na obrazek nałożonych jest pięć półprzezroczystych symboli zamkniętych w okręgach kłódek.
Laboratorium jest zgodne z normą Common Criteria. To międzynarodowy standard certyfikacji dla bezpieczeństwa komputerowego. Udostępnia procedury pozwalające na zdefiniowanie zagrożeń oraz zabezpieczeń, które na te zagrożenia odpowiadają, a następnie przeprowadzenie formalnej weryfikacji ich faktycznego działania w produkcie.

Podobne laboratoria w Europie, znajdują się: w Niemczech, Francji, Holandii, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii i jest ich kilkanaście.

Polska w elicie

• Tym samym Polska weszła do elitarnej grupy państw posiadających możliwości realizacji ocen bezpieczeństwa z najwyższym poziomem zaufania – powiedział minister cyfryzacji. – Żadne państwo nie jest w stanie samodzielnie zagwarantować sobie bezpieczeństwa, a cyberbezpieczeństwa zwłaszcza. Dzięki nowemu laboratorium, zgodnego z Common Criteria, wzmocnimy nasze znaczenie jako europejskiego partnera w tej dziedzinie – dodał Marek Zagórski.

Laboratorium powstało w ramach projektu „Krajowy System Oceny i certyfikacji bezpieczeństwa produktów ICT zgodny z Common Criteria” (KSO3C). Projekt realizują wspólnie trzy jednostki naukowo-badawcze: Instytut Łączności – Państwowy Instytut Badawczy, Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa – Państwowy Instytut Badawczy (NASK) oraz Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Technik Innowacyjnych EMAG.

Przedsięwzięcie jest finansowane przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu krajowego „Cyberbezpieczeństwo i eTożsamość” (CyberSecIdent). Przygotowanie obiektu trwało prawie 10 miesięcy. Koszt budowy wyniósł 2,2 mln złotych netto.

Ważny element

• Takie laboratoria to element budowania systemu bezpieczeństwa państwa, ale też jego kompetencji – wyjaśniał szef MC. – Cieszę się, że udało się zrealizować to przedsięwzięcie. To ważne również w kontekście budowy sieci piątej generacji (5G). O bezpiecznej sieci będziemy mówili w momencie, gdy będziemy korzystać z bezpiecznego sprzętu, urządzeń i sprawdzonego oprogramowania. Bez tego laboratorium byłoby nam trudniej – dodał Marek Zagórski.
• Społeczeństwo i przedsiębiorstwa odczują korzyści jakie daje przejście procesu certyfikacji na zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa polskich produktów w polskich laboratoriach, bez konieczności aplikowania w laboratoriach innych krajów – przekonywał z kolei dyrektor Instytutu Łączności Jerzy Żurek.

Szefową laboratorium została Elżbieta Andrukiewicz, ekspert w dziedzinie cyberbezpieczeństwa z Instytutu Łączności.

• Wprowadzamy polską gospodarkę i społeczeństwo do grupy najbardziej zaawansowanych technologicznie krajów świata. Kontrolowane warunki bezpieczeństwa oraz wyspecjalizowana aparatura, a także wysoko wykwalifikowani specjaliści – szkoleni w najbardziej renomowanych laboratoriach europejskich – będą realizować wiarygodne i niezależne oceny bezpieczeństwa, stosując innowacyjne techniki badania podatności danego produktu nawet na najbardziej zaawansowane ataki hakerskie – mówiła kierownik laboratorium.

zrodło: gov.pl

Przepustowość, pojemność kanału – w telekomunikacji i informatyce oznacza rzeczywistą szerokość pasma zmierzoną o określonej porze dnia przy użyciu określonych tras sieciowych i podczas transmisji siecią określonych zbiorów danych[1].

Pojęcie to jest często stosowane jako synonim maksymalnej ilości informacji, jaka może być przesyłana przez dany kanał komunikacyjny w jednostce czasu. Czasami używane jest określenie „szybkość” (na przykład sieci komputerowej), które jest błędne, ponieważ przepustowość dotyczy liczby transmitowanych bitów, a nie zmiany fizycznego położenia jakiegoś obiektu, w jednostce czasu.

Przepustowość mierzona jest w bitach na sekundę (b/s lub bps, od ang. bits per second) lub, rzadko, w bajtach na sekundę (B/s lub Bps) i ich wielokrotnościach: kb/s, Mb/s, Gb/s, kB/s, MB/s. W praktyce spotykane są zarówno prefiksy dziesiętne (k = 1000, M = 1 000 000), jak i binarne (K = 1024, M = 1 048 576).

Ze względu na tę samą jednostkę przepustowość często mylnie utożsamia się z przepływnością. Ta druga jest miarą chwilowego natężenia strumienia danych, natomiast ta pierwsza stałym parametrem toru lub kanału telekomunikacyjnego.

Dostępna przepływność, ABR (od ang. available bit rate) – maksymalna możliwa przepływność, po uwzględnieniu ewentualnych innych transmisji zachodzących w tym samym czasie, w danym medium transmisyjnym. Pojęcie ABR jest stosowane w telekomunikacji oraz informatyce – najczęściej dotyczy sieci komputerowych lub kompresji strumieni multimedialnych. Ten tryb transmisji jest używany, na przykład, w sieci Hiperlan 2.

Jeśli w danej sieci możliwa jest jednocześnie transmisja CBR, VBR i ABR, to dostępna przepustowość jest pomniejszana o przepływności zarezerwowane przez CBR i VBR, a reszta dostępnej przepływności jest przydzielana dla ruchu ABR. Usługi transmisji plików (poczta elektroniczna, WWW, FTP itp.) powinny być realizowane przy zastosowaniu ruchu typu ABR.

Zmienna przepływność, VBR (od ang. variable bit rate) – termin stosowany w telekomunikacji oraz informatyce.

W odniesieniu do kodeków zmienna przepływność oznacza zróżnicowanie ilości danych wyjściowych przypadających na poszczególne segmenty czasowe w zależności od złożoności danych wejściowych w tych segmentach. Celem takiej metody kompresji danych jest utrzymanie stałej jakości sygnału wyjściowego, nie zaś stałej ilości danych przypadających na daną jednostkę czasu. Technika VBR jest preferowana w przypadku przechowywania danych multimedialnych ze względu na bardziej efektywne wykorzystanie dostępnej przestrzeni pamięci masowej – więcej miejsca przeznaczane jest na bardziej skomplikowane segmenty, mniej zaś na segmenty zawierające dane o mniejszej złożoności. Zmienna przepływność zastosowana w kompresji i dekompresji komplikuje oprogramowanie, lecz pozwala na otrzymanie lepszej jakość materiałów przy tej samej wielkości pliku.

Technika zmiennej przepływności wykorzystywana jest w niektórych kodekach wideo (np. DivX) i audio (np. Vorbis). Część kodeków, w tym MP3, umożliwia kompresowanie z użyciem techniki zarówno stałej, jak i zmiennej przepływności.

zrodło: gov.pl