Zaręczyliście się w święta? Formalności załatwcie online.

Święta Bożego Narodzenia to czas kiedy wiele osób decyduje się na zaręczyny. Po pierwsze – gratulujemy! A po drugie – już tłumaczymy jak uniknąć przedślubnej urzędowej gorączki.

Mężczyzna oświadcza się kobiecie, wręczając jej pierścionek
Suknia, garnitur, rezerwacja sali, kwiaty, upominki dla gości (najpierw ustalenie ich listy…), zaproszenia i … wiele więcej. Na razie cieszcie się chwilą, a kiedy już weźmiecie się za załatwianie przedślubnych formalności, pamiętajcie: wiele z nich możecie załatwić online.

Nie pytaj mamy

To czego na pewno będziecie potrzebowali to odpisy aktów urodzenia. Nie zaprzątajcie sobie głowy telefonami do rodziców, czy przeszukiwaniem mieszkania. Wejdźcie na www.gov.pl i tam to załatwcie.

– Nasza e-usługa jest „odmiejscowiona”. Co to znaczy? Nieważne, gdzie przyszliśmy na świat – swój wniosek możemy wysłać do dowolnego urzędu stanu cywilnego. Tam, gdzie nam wygodnie – tłumaczy minister cyfryzacji Marek Zagórski. – Ta sama zasada dotyczy wszystkich, zamawianych online, odpisów aktów stanu cywilnego, w tym małżeństwa – dodaje szef MC.

E-usługę Uzyskaj odpis aktu stanu cywilnego wprowadziliśmy dwa lata temu. Od tej pory skorzystały z niej niemal 83 tysiące osób.

Jeśli chcecie do nich dołączyć, ale nie wiecie jak, już tłumaczymy.

Zacznijcie od założenia profilu zaufanego (PZ). To świetny początek nowej drogi życia. Każde z Was powinno mieć swój profil zaufany.

Szybko się przekonacie, że PZ skutecznie życie ułatwia. Możecie go założyć w pełni online na stronie www.pz.gov.pl lub najpierw wypełnić wniosek w internecie, a później potwierdzić swój profil w jednym z ponad 1500 punktów potwierdzających.

Profil zaufany założony. Teraz działajcie w pojedynkę. Oto krótka instrukcja:

Wejdź na stronę www.gov.pl i zaloguj się (profilem zaufanym) do konta Mój Gov (prawy górny róg).
Tam, w kategorii Zaświadczenia odpisy, wybierz e-usługę Uzyskaj odpis aktu stanu cywilnego.
Kliknij przycisk „Wyślij wniosek o uzyskanie aktu stanu cywilnego”.
Wypełnij prosty elektroniczny formularz. Musisz tam zaznaczyć, o jaki rodzaj odpisu wnioskujesz. Twoje dane personalne zostaną automatycznie zaciągnięte do odpowiednich rubryk. Do uzupełnienia pozostaną Ci jedynie dane kontaktowe.

Następny krok – wybór sposobu odbioru dokumentu. Do wyboru masz odbiór osobisty w wybranym wcześniej Urzędzie Stanu Cywilnego, tradycyjną przesyłkę pocztową lub elektroniczną wersję dokumentu (wysyłka na Twoją skrzynkę na ePUAP, znajdziesz ją w panelu Mój Gov).
Teraz to już naprawdę ostatni krok – za odpis trzeba zapłacić, ale niedużo.

Płacę i odbieram

Kwota będzie zależeć od liczby i rodzajów odpisów, które zostały wskazane w formularzu. Ceny są różne (22 zł – za odpis skrócony aktu stanu cywilnego, także za odpis wielojęzyczny; 33 zł – za odpis zupełny aktu stanu cywilnego). Wszystkie koszty wyszczególnione zostaną w bilansie płatności. Można zapłacić elektronicznie – po wybraniu nazwy banku, zostajemy przekierowani do jego strony logowania. Przy płatności online prowizja za realizację usług udostępnionych na ePUAP wynosi tylko 0,59 zł.

Jeśli nie masz konta internetowego, możesz zapłacić przelewem. W tej sytuacji – skan dowodu zapłaty dołącz jako załącznik do wniosku.

I to wszystko!

E-usługi dla nowożeńców
Pamiętajcie, dzięki naszym e-usługom sprawy urzędowe możecie załatwiać w weekendy, czy święta, o dowolnej porze. Nie musicie czekać na otwarcie urzędu. To naprawdę świetne ułatwienia.

Co jeszcze dla Was mamy?

Oto kilka e-usług, które mogą się przydać nowożeńcom:

Zostałaś żoną i potrzebujesz nowego dowodu osobistego – złóż online wniosek o nowy dokument.

Mieszkacie razem – warto wymeldować się ze starego mieszkania i zameldować w nowym. To także załatwicie bez konieczności wizyty w urzędzie.

• Wymelduj się z pobytu stałego / Wymelduj się z pobytu czasowego

Zamelduj się na pobyt stały lub czasowy dłuższy niż 3 miesiące

Kolejna sprawa do zapamiętania: aby korzystać z e-usług potrzebujecie profilu zaufanego. Załóżcie go już dziś!

O projekcie
Projekt „Kampanie edukacyjno-informacyjne na rzecz upowszechniania korzyści z wykorzystywania technologii cyfrowych” realizowany jest przez Ministerstwo Cyfryzacji we współpracy z Państwowym Instytutem Badawczym NASK. Kampanie mają na celu promowanie wykorzystywania technologii w codziennym życiu przez osoby w różnym wieku, przełamywanie barier z tym związanych oraz wzrost cyfrowych kompetencji społeczeństwa. Projekt obejmuje cztery obszary: jakość życia, e-usługi publiczne, bezpieczeństwo w sieci i programowanie.

zrodło: gov.pl

HSDPA

High-Speed Downlink Packet Access, HSDPA – technika używana w sieciach komórkowych budowanych w standardzie UMTS umożliwiająca przesyłanie danych z sieci w stronę terminala z teoretyczną przepływnością 21,6 Mbit/s (jest to wartość maksymalna, występująca tylko w niektórych sieciach). Jako pierwszy usługi na bazie HSDPA zaoferowała swoim abonentom amerykańska firma Cingular Wireless na przełomie roku 2005/2006. W lutym 2008 na świecie było już 174 sieci (w 76 krajach), w których można używać tej technologii[1].

Często spotyka się także określenie – sieci HSDPA, odnosi się ono do sieci komórkowych budowanych w standardzie UMTS, które wspomagają transmisję za pomocą technologii HSDPA.

Spis treści
1 HSDPA jako element ewolucji sieci komórkowych
2 Szczegóły techniczne
2.1 Klasyczny interfejs WCDMA
2.2 HSDPA na tle istniejących sieci WCDMA
2.3 Terminale
3 Zobacz też
4 Przypisy
5 Bibliografia
6 Linki zewnętrzne
HSDPA jako element ewolucji sieci komórkowych
Sieci komórkowe drugiej generacji były budowane przede wszystkim pod kątem sprawnej obsługi połączeń głosowych. Przesyłanie danych zostało w nich na początku wprowadzone na bazie komutacji łączy i było przeprowadzane za pomocą tej samej infrastruktury która była wykorzystywana do przesyłania głosu. Później dodano również możliwość komutacji pakietów, a maksymalna osiągana w ten sposób przepływność dochodziła do około 250 kbit/s (technologia EDGE użyta w sieciach GSM).

Projektując sieci komórkowe trzeciej generacji skupiono się przede wszystkim na usprawnieniu przysyłania danych. Obecnie najpopularniejszym systemem 3G jest standard UMTS. Wprowadzony w nim interfejs WCDMA (opisany przez specyfikacje 3GPP w wersjach R99) umożliwiał transfer danych do abonenta z maksymalną szybkością około 384 kbit/s. W specyfikacjach 3GPP w wersji R5 zaproponowano nową technologię transmisji sygnału do abonenta – HSDPA, która umożliwiała maksymalną szybkość transmisji 14.4 Mbit/s. Dzięki jej zastosowaniu operatorzy będą mogli znacznie polepszyć transfer danych przesyłanych do abonenta i odporność na warunki transmisji oraz zoptymalizować użycie sieci radiowej (posiadane częstotliwości będą mogły posłużyć do jednoczesnej obsługi większej ilości abonentów).

Szczegóły techniczne
Klasyczny interfejs WCDMA
W większości systemów UMTS, sieć radiowa bazuje na technologii WCDMA zaproponowanej w specyfikacjach 3GPP przedstawionych w rewizji R99. Transfer danych odbywa się we wspólnym kanale transmisyjnym o szerokości 5 MHz. Transmisja do poszczególnych terminali rozpraszana jest na całe spektrum (5MHz) dzięki specjalnym kodom pseudolosowym, dodatkowo wszystkim terminalom do których w tym kanale przesyłane są dane, przyporządkowane są ortogonalne (czyli nieskorelowane względem siebie) ciągi (kody), które służą do przetwarzania sygnału (wysyłanego przez stację bazową, odbieranego przez terminal). Gdy trafi on do wspólnego kanału transmisyjnego, odbiorca znając użyty kod może wyodrębnić przetworzoną za jego pomocą transmisję przeznaczoną tylko dla niego.

Terminale, które otrzymują dane ze wspólnego kanału transmisyjnego znajdują się w różnych odległościach od stacji bazowych i w miejscach w których są różne warunki propagacji sygnału. Stacja bazowa (Node B) nadaje sygnał we wspólnym kanale z pewną mocą. Moc ta rozdzielana jest na transmisje (do poszczególnych terminali), które składają się na ten sygnał. Gdyby była ona rozdzielana po równo, terminale znajdujące się blisko stacji bazowej otrzymywałyby swoją transmisję wzmocnioną (często bardziej niż to jest potrzebne), a te które są oddalone otrzymywałyby swoją transmisję osłabioną. Aby lepiej wykorzystać zasoby radiowe, stosuje się tzw. „mechanizm kontroli mocy”. Terminale 1500 razy na sekundę przesyłają do sieci radiowej informacje o sile i jakości sygnału odbieranego ze stacji bazowej, a na tej podstawie dobierana jest moc transmisji jaka proporcjonalnie zostanie przyznana dla konkretnej transmisji we wspólnym kanale.

HSDPA na tle istniejących sieci WCDMA
Technologia HSDPA może być wdrażana w sieciach UMTS na bazie istniejącego interfejsu WCDMA. Nie trzeba dokonywać zmian w elementach sieci szkieletowej służącej do komutacji pakietów (choć może zaistnieć konieczność jej przeskalowania, ze względu na zwiększony transfer danych), a jedynie w sieci radiowej.

Wprowadzenie HSDPA wiąże się głównie ze zmodernizowaniem oprogramowania w stacjach bazowych i ich kontrolerach. Wykorzystane są używane wcześniej częstotliwości (w większości przypadków 2100 MHz, w USA 850 i 1900 MHz). Poniżej znajduje się lista najważniejszych zmian w stosunku do standardowego interfejsu WCDMA:

Wprowadzono nowy kanał transportowy HS-DSCH (High Speed Downlink Shared Channel) w którym następuje lepszy podział zasobów radiowych niż w standardowej technologii WCDMA. Na przykład kody ortogonalne używane do wyodrębniania poszczególnych transmisji ze wspólnego kanału transmisyjnego były we wcześniejszym systemie przyznawane terminalom na czas transmisji. W kanale HS-DSCH są one we wspólnej puli kodów, z której są dynamicznie przydzielane w czasie transmisji. W zależności od zmiennych warunków propagacji liczba kodów (a w związku z tym, proporcjonalna część wspólnego kanału transmisyjnego) przydzielona jednemu terminalowi może się zmieniać.
W standardowej technologii WCDMA używa się modulacji QPSK. W HSDPA oprócz tej modulacji, używa się także 16QAM, która jest bardziej wrażliwa na warunki propagacji sygnału, ale pozwala osiągnąć lepszy transfer danych.
Zmniejszono tzw. Transmition Time Interval (TTI), czyli okres w którym przesyłana jest ramka danych. W systemach opartych na specyfikacjach w wersji R99 czas ten zdefiniowany był jako 10, 20 lub 40 ms. W specyfikacji HSDPA są to 2 ms. Na ten czas przyznawane są kody ortogonalne do wyodrębniania transmisji ze wspólnego kanału. Dzięki skróceniu TTI system może sprawniej reagować na zmieniające się warunki propagacji sygnału.
Zamiast opisanego w rozdziale powyżej mechanizmu kontroli mocy, dla zmiennych warunków propagacji sygnału dostosowuje się szybkość transmisji (przy stałej mocy przeznaczonej na danej transmisji). Okazuje się, że takie podejście jest lepsze jeśli chodzi o użycie zasobów radiowych.
Zastosowano specjalne algorytmy, które umożliwiają przyznawanie zasobów radiowych poszczególnym terminalom (czas na transmisję, liczbę kodów ortogonalnych służących do wyodrębnienia poszczególnych transmisji ze wspólnego kanału) na bazie informacji o warunkach propagacji, obciążenia w danej komórce (ang. cell), czy priorytetów poszczególnych transmisji (głos, wymiana danych związana z interakcją, ściąganie plików). Takie podejście zapewnia lepszą wydajność sieci radiowej.
Gdy terminal otrzymuje dane ze stacji bazowej, może zażądać ich retransmisji, jeśli odkryje że jakaś porcja danych nie została odebrana. W standardowych systemach WCDMA takie żądanie przesyłane było poprzez stację bazową do jej sterownika (Radio Network Controller), który kontroluje zazwyczaj kilkaset stacji. Następowała wtedy próba retransmisji. W HSDPA ta funkcjonalność została przeniesiona do stacji bazowej, co zmniejsza opóźnienia związane z retransmisją.
Terminale
Terminale, które mogą być użyte do odbierania transmisji w technologii HSDPA są dzielone ze względu na kategorie zdefiniowane na podstawie możliwość wykorzystania zasobów sieciowych.

zrodło: wikipedia.pl